Wiekentje wiet weg wandelen in Wanderscheid

Het had zo mooi kunnen worden, het had zo mooi kunnen zijn.

Mark R. had gezegd dat het weer mocht dus zijn we ook gegaan en hebben we genoten van het alternatieve WWW2020. Niet met jan en alleman maar slecht met een klein groepje want je weet nooit waar die verrekte Coronaatjes zijn. Hopelijk hebben we ze gemist. We hebben overigens wel ontdekt waar ze vermoedelijk of misschien Europa binnen gekomen: Elsdorf Terra Nova

Coronaatjes bij Elsdorf Terra Nova

In slecht 2 weken hebben we dit keer alles kunnen regelen en organiseren. Ons verblijf was dit keer in de Eifel, in Manderscheid, in hotel Am Ceresplatz. Een prima hotel, het eten was goed, de kamers waren proper en het ontbijt was rijkelijk. We moesten in het hotel natuurlijk wel steeds een snotlepke voor maar ook dat heeft zijn voordelen. Nu konden we ons volledig concentreren  op het bier en wat minder op de bediening.

Filterkoffie, gezellig eate en ein snotlepke

Een ander voordeel was dat de Duitse overheid had bepaald dat de bar om 22:30 uur dicht moest, een echte braspartij moest dus al voor die tijd plaats vinden of niet. En ‘s morgens waren we elke dag weer fris en op tijd op om een mooie motortocht te maken.

Alleen dat viel, vooral op de zaterdag nog behoorlijk tegen. Wat we gereden hebben was fantastisch. Frank had, natuurlijk onder de bezielde leiding van Mirjam, een meer dan schitterende tocht gemaakt. Bochtige wegen over hoge bergen en door diepe dalen. We reden door bronstige bossen en over rijke velden. Van haver tot gort en van rogge tot gerst, zover het oog kon kijken. Ook het weer was door Frank en Mirjam geregeld, een stralende zon, 28C op d’n teller en geen drop nattigheid.

Cliffhanger (Geierlay hangbrug) bij Sosberg

Alleen, alleen bij een WWW hoort natuurlijk ook een cultureel event, in dit geval een cliffhanger van 360 meter bij het plaatsje Sosberg. Die naam had ons eigenlijk al aan het denken gezet SOSberg en de Geierlay-hangbrug.

We hadden onze motoren mooi en veilig in SOSberg gestald, een vriendelijk Duitser wilde voor € 1,50 p.p. ook wel op onze helmen en jassen passen, dus dat was prima geregeld en we waren klaar voor een mooie Blick ins Tal. Het was een half uurtje lopen naar het opstapje van de brug, alleen de rij voor het opstapje duurde ook nog een half uur. Geen paniek want rust is een schone zaak, even ijsje eten en fijn op onze buurt wachten.

De brug was prachtig en we hebben zeker 15 minuten kunnen genieten van een mooi uitzicht, misschien iets korter maar wel mooi.

Aan de andere kant aangekomen bleek echter dat we ook nog terug moesten. Wie ’t snapt, begrijpt ‘t. Alleen daar was die Slange geen half uur maar volgens de experts wel 3 (drie) uur. Het alternatief was ongeveer anderhalf uur wandelen, simpel, berg af en aan de andere kant berg op over een romantisch, goed aangegeven bospad.

Dus om een mooi gebaar te maken naar de geliefden onder ons werd gekozen voor de romantische wandeling. Een mensch kan zich vergissen. Motorbroek aan, vette schoenen aan, ruim 28C en geen water bij. Navigatie op de motor en geen bereik op de telefoon, 7 behoorlijk eigenwijze gasten op een rij en geen wandelaars die ons de juiste weg konden wijzen (en die we dan ook nog geloofden). Bijna onbegonnen werk zou je denk. Toch doen! Uiteindelijk hebben we erg tussen de 3 en 4 uurtjes gewandeld, we hebben kennis kunnen maken met diverse andere mensen die de weg ook bijna kwijt waren en die steeds niet onze kant op gingen. Maar, we hebben ook kennis gemaakt met een paar mensen uit Alkmaar (NL) die bezig waren om een oude vervallen molen op te knappen, gastvrij en voorzien van een koelkast met lekker koud drinken. Ze woonden al een jaartje of 10-15 in deze regio en waren zo de drukte van de grote stad ontvlucht. Relax man!!

de romantische wandeling
daar bij die molen

Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen en hebben de juiste uitgang van Bos & Dal toch gevonden. Inmiddels werd het langzaam tijd om via de snelste weg terug te gaan ons hotel, we hadden immer afgesproken dat we om 19:00 uur aan tafel zouden gaan. Dat werd dus nog even doorrijden wat ook wel weer een keertje prettig is.

Kortom een perfect WWW aflevering 10. Het zat er weer allemaal in: bochtige bochten, lekker bier, 3 jongens op 1 kamer, avontuur, cultuur, schnitzels als plavuizen, liefde, een goed gesprek en moe maar voldaan weer naar huis. Dame, dame, heer, heer, heer, heer en mezelf: hartelijk dank daarvoor.

WWW aflevering 10

Groet en tot de volgende keer Piet

p.s. Wanderscheid heet tegenwoordig Manderscheid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *